zondag 31 oktober 2010

Mulisch

'Het is een heel mooi universum, alles is altijd met alles verweven, altijd dezelfde thema's die terugkomen. de spielereien die erin zitten, ja ik ben wel fan. jammer maar dat overleeft hij wel denk ik' Met deze mooie woorden reageerde een bezoeker op de boekenbeurs op het overlijden van Mulisch.


Laten we Mulisch niet vergeten en hem in ons midden houden. Bijvoorbeeld met dit handig masker dat je kunt afprinten en mits een koordje of een rekje kunt dragen. Of gewoon door af en toe eens goed te pijpen.

René en Maria


René heeft het goed bekeken
Hij vlucht wel van alle stank
Voor een pic-nic zonder deken
Gebruikt hij gewoon een bank

René: “Is dat nu niet romantisch?”
Klinkt er vanuit zijn stembanden
Maria: “Ik vind het eerder sadistisch
Dat je me hier probeert aan te randen”

René: “Maar hier hoort niemand ons,
als ik uwe vleze consumeer,
tis een pic-nic nietwaar?”
Maria: “Ok, tis goed voor ene keer”

En zo geschiedde zo gebeurde
Maria werd netjes verkracht
René was helemaal vuil en dacht:
‘had ik toch maar een deken meegebracht’

winterpillen uit potjes


voor het slapen gaan ofzo, whatever

ik zou je willen inbeelden in een veld vol gele sintjanskruidbloemen
(maar ik kan het niet)
en dat je dan de bloemen uitwrijft tot je vingers rood zien van de olie
(maar ik kan het niet)

later zit alles in bruine potjes
en koop je het bij de drogist
(ooh nee ik heb me vergist)

soms zie ik je wel eens lachen met tanden rood als de wijn
(maar ik kijk de andere kant uit)
en dan zie ik je dansen in een hoek als iedereen naar huis is
(ik kan niet aanzien)

ik weet:
als jij naar huis wandelt voel je het ook
de nachten
en hoe je zou willen,
wel ik probeer later nog wel eens
als het zomer is

zaterdag 30 oktober 2010

Morrissey!


3 van mijn favoriete fragementen van Morrissey:

'I dreamt about you last night and I fell out my bed twice'
(uit: 'Reel around the fountain' van The Smiths)

'Last night I dreamt that somebody loved me. No hope, no harm, just another false alarm.'
(uit:'Last night I dreamt that somebody loved me' van The Smiths)

'When you say it's gonna happen 'now' . Well, when exactly do you mean?'
(uit:'How soon is now?' van The Smiths)

ach laten we er nog twee bijdoen omdat ik niet kan kiezen

'Close your eyes, And think of someone, You physically admire, and let me kiss you, Let me kiss you'
(uit: 'Let me kiss you' van 'Morrissey')

'Take me out Turnhout to where there's music and there's people and they're young and alive'
(uit 'There is a light and it never goes out' van 'The Smiths')

Composteren


het formulier dat ik uitprintte
op de post.com
ligt nu op mijn mesthoop te ontbinden
tot compost

Magneetletterliefde ( de waarheid)

vrijdag 29 oktober 2010

Vijverlijven



Vijverlijven

We liggen op de graskant,
Aangestrand
na naakt baden
En we laden
natte lichamen uit

Ik ondervind je aan den lijve
Aan deze vijver en schrijf
Op de vellen van je huid
Je zinnen uit


een volle klepto Maan


09 juli 2009. vorig weekend op het Cameleonfestival. Aan de inkom merkte ik haar op. kort krulhaar, prachtige ogen en een lach die kuiltjes graaft in haar wangen. het was moeilijk om haar leeftijd in te schatten maar ze zag er enkele jaren ouder uit. 25 of 26. sandalen onder een 3 kwarts losse broek die vanonder wel strak zat rond haar benen, een paars topje en ze straalde zoals meisjes dat alleen in de zomer kunnen.

een tijdje later tijdens een Antwerpse skagroep danste ik achter haar zonder dat ze doorkreeg dat ik heel de tijd naar haar keek. ook bij de Engelse dubgroep danste ik in haar buurt en keek ik in flitsen naar haar, beelden die ik lang probeerde vast te houden.

bij de laatste groep deed ik een impulsieve beslissing. het lef om haar aan te spreken ontbrak me en bovendien kwam er regelmatig een oudere jongen met haar praten. Ik stal haar handtas. ze had haar handtas op de houten dansvloer neergezet om vrijer te kunnen dansen en was na enkele nummers van de latinband afgedreven van haar oorspronkelijke plaats naar enkele meters daarvandaan. ik nam haar kleine zwarte handtas en wandelde rustig naar de uitgang van het festivalterrein. Ik stak de tas in mijn fietstas en fietste huiswaarts.

Thuis gooide in de inhoud om mijn salontafel en onderzocht deze. Een zonnebril, maandverband, lippenstift (donkerrood), een postkaartje van Frankrijk, wat papieren, een gsm en natuurlijk: haar portefeuille. Delphine Leenders, 10/11/1984 (nog maar 24 dus), Beerse, een mooie handtekening met veel lussen, €32.84, wat pasjes en foto's. Het geld haalde ik eruit en stak ik weg alsook haar go-pass waar nog twee ritten op stonden (wat ging ze toch steeds in Brugge doen?) Ik haalde haar simkaart uit haar nokia 3310 en stak deze in het kleingeldzakje van haar portefeuille.

De volgende dag belde ik het nummer dat ik in de telefoonboek had opgezocht. Ik vroeg meteen naar Delphine toen een zware mannenstem (ik vermoedde haar vader) afnam.
Na enkele tellen en wat gestommel in de verte sprak er een vrouwenstem -'hallo?' -'hallo met Wim, ik heb gisterenavond je handtas gevonden langs de kant van de weg' -'gelukkig, hij is gisteren gestolen op Cameleonfestival' -'zo te zien is je geld eruit gehaald en in je portefeuille steekt een simkaart, ze hebben je Gsm dus ook gejat' -'verdorie', -'ja' -'echt stom' -'als je wilt kun je jouw handtas hier komen ophalen'. Ik gaf mijn adres en een half uurtje later belde ze aan.

'Dag Delphine, kom binnen' Ik had alle spullen reeds terug in haar handtas gestoken en overhandigde deze haar. Ze begon meteen haar handtas te onderzoeken en controleerde haar portefeuille, alles was nog daar, alleen het geld en de Gsm. Ze leek opgelucht te zijn en ze bedankte me. Ik vroeg of ze tijd had en ik zag dat ze uit dankbaarheid mijn verzoek niet durfde weigeren. Ik schonk haar en looza aardbei in en we praatten over het festival. Ze vroeg of ik hier alleen woonde en omdat ze het niet eerlijk vond dat ik meer over haar wist dan zij over mij moest ik wat over mezelf vertellen. Toen ze even niet oplette stal ik haar hart. Ik heb het nooit teruggegeven.

Trip langs Oosthoven


wil je mijn hand vasthouden als ik ga? en ik zal op tijd zijn ik zal op tijd zijn ik zal op tijd zijn ik zal op tijd zijnik zal op tijd zijn ik zal op tijd zijn ik zal op tijd zijn ik zal op tijd zijn ik zal op tijd zijn voor de eerste keer in mijn leven zal ik op tijd zijn op mijn eigen begravenis als de kermis voor de kerk staat in ravels en mijn kist door de kramen wordt gedragen als een symboliek:
het einde,
een kraam-
kliniek

Het wordt niet beter dan dit


Oostenrijkse lunchpakketten

We staan op de parking van de snelweg
Jij zegt nationaliteiten van nummerplaten
En we praten-
Over verre landen
En bergen
En stranden
Waar zeeën aankomen en weer weggaan
Als de vrachtwagens hier

We eten Oostenrijkse lunchpakketten
Kaiserpistolees
En kaas met gaten
En we praten-
Met maanzaad tussen onze tanden
En vuile handen
Over streken
Waar de vrouwen bezweken
Van mannen die af en aan kwamen
Als vrachtwagens…

‘Kazachstan’
‘zou kunnen’
‘Ik ben er nooit geweest’

Wie helpt:


Ik zou graag op zoveel mogelijk locaties optreden in Turnhout. Wie helpt om mijn onderstaand lijstje te aan te vullen?

Theobalduskapel (comedynight Miksomatik), Café Bristol (Turnhout Terrast), Kuub (Turn Out city nights), Warande schouwburg (kutbende), Café Waar Anders? (Turnhout Terrast),Café Wirwar (vrij podium), Café Cycloon (vrij podium), Boot de Overmorgen (Poëzie in de sloot), Café Irish Pub (vrij podium), JH Wollewei (Turnhouts Poetryslamkampioenschap), Café Het Galerijke (otterstraatfeesten), Café Boothuis (Turnhout Terrast), Het gevolg (verjaardagsfeest GVT) Café Veldekenshof (Turnhout Terrast), Restaurant Stadspark (Turnhout Terrast), Café Sint Pieter (Turnhout Terrast), Café Terminus (Turnhout Terrast), Café Tamboerke (Turnhout Terrast), Terras Café Complet (sosfeest), Club 1900 (Language is a Virus), Café Wirwar zaaltje (Language is a virus), Klein Engeland (Theaterwandeltocht Miksomatik) Rommelmarkt (Radio Oase), Zwembad Kursaal (Expositie DFT) Binnenkoer tekenschool (Cultuurmarkt)

Portefeuille Poëzie 2


De nieuwe Portefeuille Poëzie is nog steeds verkrijgbaar. De helft is momenteel de deur uit maar zoals de wiskundigen al doorhebben is er nog een andere helft beschikbaar. Nog steeds slechts voor 2 eurie.

2222222222222222222222222222222222222222222222222222

2 omdat deze editie de logische opvolger is van Portefeuille Poëzie, de dichtbundel op bankkaartformaat die je overal in je portefeuille kunt meenemen.

2 omdat deze editie to stand kwam door de samenwerking van twee mensen, dichter Wim Paeshuyse en de Finse illustratrice Oona Mäkelä.

2 omdat hij ook zoveel eurie kost en dan heeft u altijd een genummerd exemplaar op zak. Ideaal voor tijdens het wachten op de bus, tijdens de treinrit of in de wachtkamer.

2 omdat hij ook twee keer zo dik is dan de vorige. Of hij ook twee keer zo mooi en twee keer zo goed is weten we nog niet. dat mogen jullie zelf bepalen.

de bundels zijn te verkrijgen bij mij als u me tegenkomt.

Mijn fans


Comaboy pagina 1


'Je bent weer dronken.'
'Ik ben altijd dronken, laat me met rust!'
'We moeten opruimen Davy, er komen straks gasten'
'Ooh putain! ik haat opruimen'

Davy ligt dronken en verveeld in de zetel met enkel leggings aan uit de vrouwenafdeling van de H&M naar een grote 120cm plasmatelevisie te staren. Dokter Phil. De woonkamer waarin hij zich bevindt, bestaat uit een groot leren salon en enkele lage ijzeren kasten waar hangsloten ophangen. Bob loopt in zijn kostuumbroek en loshangend gekreukd hemd rond door de woonkamer en ruimt op. Wat tijdschriften, lege flessen wijn en gebruikte tissues worden uit het zicht verwijderd. Bob loopt naar de koelkast en trekt deze open waardoor zijn behaarde borstkas verlicht wordt door het licht van lampje dat aangaat als je de deur opendoet.

'Je hebt alle wijn opgedronken!'
'oohja dat moest ik je nog vertellen: je moet dringend nieuwe gaan kopen voor ik nuchter word'
'Davy het is half elf, de winkels zijn al uren dicht, en er komen gasten! Zou jij je trouwens eens niet gaan aankleden?'
'Ooh seg putain, ik dacht dat jij mij betaalde om halfnaakt rond te lopen.'

Bob geraakt nu licht geïrriteerd aan Davy, de jonge knappe Thaise homo die bij hem logeert en zo nu een dan een klusje opknapt voor hem. Bob controleert de voorraadkast op alcohol, maar hij vindt slecht lege flessen. Davy merkt dat Bob zenuwachtig wordt voor het alleereerste bezoekje van zijn baas en besluit zich toch maar te gaan omkleden.
p. 1

maandag 12 juli 2010

Hemelsinki 1

moi moi

we slapen in een leeg appartement. twee eenpersoonmatrassen naast elkaar liggen op de grond. er is maar 1 lamp. de muren zijn wit en er hangen overal spiegels waardoor het appartement 4 keer groter lijkt. er is ook een sauna. in finland zijn er officieel meer sauna dan autos.

ik zie er niet uit als een tourist, vandaag alleen al spraken 8 meisjes me aan in het fins om me iets aan te smeren, WWF, amnesty, etc. telkens zeg ik: "sorry, i dont understand, maar ik wil u wel eens neuken". ik geloof meer in humor dan in god

vandaag laatste dag met oona, oonee

in de ho-ett-em (h&m) kopen we t-shirts. zij koopt shirts bij de mannen, ik bij de kinderafdeling. ookal is ze een stuk kleiner dan mij, haar shirts zijn groter. ik kocht een shirt van star wars ookal ken ik niets van obi en kenobi. ik ken alleen iets van frietjes van de gobi

ik kan al enkele woordjes fins. we should send some 'herne' (peas) to the middeleast. kiitos

soya-mie in suomi. we eten noodles die veel te pikant zijn. er is geen geld over om water te kopen.

vandaag gingen we naar een eiland. het zat er vol canadese ganzen. ik vind het altijd moeilijk om met die beesten te praten. je weet nooit of ze nu van franstalig of engelstalig canada zijn. en zijn ze van franstalig dan heb ik vaak al snel iets van: 'hou nu je quebec maar'

ik kocht een cd van au revoir simone. au revoir. (hoe lang kan ik dit nog volhouden)

ik heb al 4 finse boodschappenlijstjes. gevonden bij S-market in malmi

het is hier tot half twaalf licht. ik voel me donkerder

ik ben moe maar niet uitgeput, er is hoop, op de hoop staat een bankje, we zitten erop, ze ligt in mijn armen, mijn gedachten zijn elders maar niet bij een andere vrouw

zaterdag 21 maart 2009

Over mij

Wim Paeshuyse (1986) werd geboren en getogen in Turnhout. Al op vroege leeftijd begon hij met het schrijven van gedichten en verhalen. In 2011 werd Wim de eerste Turnhoutse stadsdichter. In 2012 maakt hij samen met Stijn Van de Wiel een toneelstuk. Verder doet Wim vanalles: hij treedt op als dichter & comedian, hij organiseert het vrijpodium De Sprekende Ezels Turnhout, hij presenteert festivals, hij blogt, hij verwerkt gedichten tot grafisch werk, hij geeft workshops en bijscholingen rond poëzie en nog veel meer.

"Dat Leesmenu fan is van Wim Paeshuyse is ondertussen geen nieuwtje meer. Zijn odes aan (groot)ouders, de blindehondbegeleidingshonden en “alle meisjes met wie ik ooit iets begon maar nooit iets mee eindigde” zijn ons niet meer onbekend, maar dat maakt het zeker geen kleiner plezier om ervan te genieten. Wim is een ware performer en als je ware performers op een podium zet, komen daar gewoon plezante dingen uit."                                            
                                                                        -Jana Dejonghe - Leesmenu.be -

vrijdag 20 maart 2009

CV


-Stadsdichter van Turnhout van 31-1-’11 tot 31-1-’13.

-Oprichter en voorzitter van de Turnhoutse jongerendichtersgroep: Collectief Dichterbij.

-Bedenker en voorzitter van de gedichtenautomaat ‘DeAutomaat’.

-Bedenker en coördinator van ‘Woonkamerwoorden’, een evenement met poëzieoptredens in huiskamers over heel Vlaanderen.

-Organisator van Poëzie aan de sloot (het grootste poëziefestival in regio Turnhout) en Startschot (een festival voor jong podiumtalent).

-Organisator en presentator van De Sprekende Ezels Turnhout, een vrij podium in 5 steden in Vlaanderen i.s.m. Creatief schrijven, in coördinatie met Stijn Vranken.

-Meermaals te gast op TV:  Villa Vanthilt (twee keer), RTV, Boekenprogramma Bladwijzer etc.

-Verder geef ik workshops poëzie voor scholen en bijscholingen aan leerkracht via uitgeverij ABIMO en maak ik poëzielessen voor handboeken Nederlands in de middelbare school via uitgeverij Pelckmans.

-Columnist voor Suiker (Cultuurkrant van de Kempen)

-Schrijver en regisseur van ‘Doolhoofd’ samen met Stijn van de Wiel. Doolhoofd is een theatervoorstelling van Kaaiman ism Het Gevolg. ‘Doolhoofd’ speelde in België en Nederland.

-Ik gaf in eigen beheer 5 dichtbundels uit: Didk, PortefeuillePoëzie I en II (dichtbundel ter grote van bankkaart, meer dan 300 exemplaren verkocht), Startkabels en Haaikoe (samen met Wouter van Peer).

-Bedenker en uitgever van ‘Proefbuispoëzie’.

-Solotentoonstelling in koffiebar Mokkakapot, Borgerhout met dagboekfragmenten, crosswordgedichten, etc.

-Gepubliceerd in gedichtenbloemlezeingen: Verzet de stad, 1001 liefdes, Dichterbij Turnhout, Dichters bijten niet, Ik voel me verf en op internettijdschriften: De optimist, Kraai, Het Gezeefde gedicht, ...

-Meer dan 100 optredens als dichter. Zowel in Nederland als België.
      -Volzinfestival – Breda
      - Openingszin - Turnhout
      - Dichters bijten niet
      - Dichterbij – Tilburg
      - Watertorenfestival
      - Parknacht
      - Cameleonfestival
      - Dichter bij wijn (literair-culinaire tournee)in  Eindhoven, Turnhout
      - De Sprekende Ezels in Antwerpen, Leuven, Turnhout en Brussel
      - De Sprekende Ezels Deluxe in Watou, Leuven en Oostende
      - Zoem zoem zoem-festival Herentals
      - Podiumvlees – Tilburg 
      - De acht van de poëzie – Turnhout
      - Language is a virus
      - De Sprekende Ezels Antwerpen + Berchem
      - Literaire act op theaterwandeltocht van Mixomatic
      - Literaire act op cultuurfietstocht over Bels Lijntje van Tilburg naar Turnhout
      - Meer dan 10 huiskameroptredens
      - En nog zoveel meer…

-Finalist van Tilburgs Dichttalent

-Meer dan 15 optredens als cabaretier.

-Ervaring met het presenteren van evenementen (Kaaipot festival , Sprekende Ezels, Openingszin, Sziget Rock Rally...)

-Meermaals finalist van Kunstbende en jurylid van Kunstbende voorronde Turnhout (8x), voorronde Antwerpen & de finale. 

vrijdag 27 februari 2009

dinsdag 30 december 2008

de lakens


Het huis staat niet te koop dus stop met binnengluren. Wij wonen hier nog steeds, al is onze aanwezigheid steeds minder opgemerkt. Als een spookhuis zitten alle meubels onder de witte lakens. Ze slapen. En wij leven tussen ze in als muizen. We kruipen en sluipen rond op de Perzische tapijten met vergane piramide-motieven. Alles is een kwestie van geest-ig zijn.

de twijfel


De twijfel sloeg toe. Genadeloos, zoals alleen de twijfel dat kan, zich verschuilen in een donker hoekje en de volgende seconde een mokerslag zijn die alle zekerheid met precisie wegmept. Welke zekerheden zijn er tussen ons? Dat we ooit... en dat het ooit.... en ooit waren we... Maar teruggrijpen naar een vergeeld verleden? Twijfel is genadeloos.

zondag 28 december 2008

de dagen


De liefde kwam op een vrijdagnacht en gaat nergens heen. de liefde kwam onverwacht en blijft hier bij ons in de dons. We liggen nu al twee dagen en evenveel nachten in bed. Tussen dekens en lakens van verlangen, met de kussen op onze wangen. Tederheid is verderzacht. vanacht ooh vanacht slaap ik weer zacht.