dinsdag 15 maart 2016
Portret door Paul Van Hees
's Lands Glorie
In de geschiedenisboeken van 's Lands Glorie enkele van mijn voorouders gespot. Ik heb trouwens nog altijd scherf van de vaas van Soissons hier liggen. Grootmoeder zei dat ik die rommel moest weggooien, maar het is een erfstuk, dat gooi je niet weg.
Een andere voorvader las al gedichten voor bij ene Karel V. Ik moet binnenkort eens opzoeken wie dat juist was, maar het is al wel duidelijk dat de appel niet ver van de boom valt. Mijn grootmoeder heeft het er wel erg lastig mee. Niet één, maar twee dichters in de familie. Maak dat mee.
vrijdag 4 maart 2016
Publicatie: Twijfelschrijf op De Optimist
Deze week werd één van mijn crossword-gedichten gepubliceerd om het zeer fijne digitaal cultureel magazine De Optimist. Je kan het hier lezen.
zondag 28 februari 2016
Tentoonstelling Your Shopping lists are poetry in Mokkakapot
Vanaf 7 februari tot 4 maart hangt mijn nieuwe tentoonstelling in Mokkakapot, Borgerhout. Enkele honderden boodschappenlijstjes worden getoond.
Berichten uit Mol
Ook deze maand sta ik weer in Suiker (Dé cultuurkrant van de Kempen) met mijn column. Deze keer bezicht ik Mol en schreef ik daar wat berichten over. Suiker is trouwens helemaal vernieuwd. Vanaf nu wordt het volledig in kleur gedrukt en is de lay-out anders.
donderdag 11 februari 2016
Optreden 'Nuff Said - Turnhout
4 april deed ik een fijn optreden op 'Nuff Said in Barzoen Turnhout. Noémie Boone maakte deze mooie foto's.
zondag 17 januari 2016
Publicatie: Jong van Hart, Grijze haren
Zesverdiepingenzekerheid
Buiten wacht een hondje jankend
Ik herken de geur als ik de draaideur
ruil een naam tegen een kamernummer
& besluit de trap om gezond te
Verpleegsters op crocs plakken zich los
een doorschijnende man wandelt baxter
tralies snijden het landschap in plakjes
& in de wachtkamer mag je dan toch nog roken
ze draagt een sponge-bob-t-shirt
ogen branden door kartonnen muren
de perzikdons groeit zienderogen
fruitvliegjes zijn gebroken pixels
ze turft dagen op haar arm
ademt angst uit haar cellen
en zegt: ‘het is ingewikkeld’
terwijl ze naar haar verband kijkt
Ik kijk rond en zie:
de acht hoeken en twee bedden
en ik weet:
ik kan haar wel bezoeken,
maar niet redden
Ik herken de geur als ik de draaideur
ruil een naam tegen een kamernummer
& besluit de trap om gezond te
Verpleegsters op crocs plakken zich los
een doorschijnende man wandelt baxter
tralies snijden het landschap in plakjes
& in de wachtkamer mag je dan toch nog roken
ze draagt een sponge-bob-t-shirt
ogen branden door kartonnen muren
de perzikdons groeit zienderogen
fruitvliegjes zijn gebroken pixels
ze turft dagen op haar arm
ademt angst uit haar cellen
en zegt: ‘het is ingewikkeld’
terwijl ze naar haar verband kijkt
Ik kijk rond en zie:
de acht hoeken en twee bedden
en ik weet:
ik kan haar wel bezoeken,
maar niet redden
Scherpstellen met Hammershoi
- Links: JH Weissenbruch,Te Noorden
bij Nieuwkoop, 1901. (Collectie Dordrechts Museum)
- Midden: Vilhelm Hammerhoi. The building of the Asiatic Company., 1902. (Ordrupgaard Kopenhagen)
- Rechts: Vilhelm Hammerhoi. The building of the Asiatic Company., 1902. (Statens museum Kopenhagen)
Bovenstaande schilderijen komen uit dezelfde periode van 2 jaar. Het linkse behoort tot de Nederlander JH Weissenbruch, midden en rechts behoren tot de Deen Vilhelm Hammershoi.
Bij Weissenbruch lijkt het gebouw onbelangrijk. Door het prachtige hemellicht wil hij ons vooral de haven en de zee laten zien. Het gebouw blokkeert het zicht. Het is een venster waardoor we naar buiten kijken. Misschien irriteert het gebouw zelfs.
Hammershoi schilderde twee keer een soortgelijke poort. een extra gebouw spiegelt zich hier ook aan de andere kant. De eerste keer schildert Hammershoi een boot. Hierdoor weten we dat het gebouw aan de waterkant ligt. Het is moeilijk te zeggen waar hier de focus op ligt. We kunnen het schilderij het best bestempelen als een stadszicht. Je ziet waar de Sankt Annagade uitkomt in de Strandgade. je ziet een mast van een boot. je ziet een gebouw.
Het laatste schilderij is geen stadszicht meer, maar enkel een gebouw. We zouden kunnen afleiden dat het een belangrijk gebouw is omdat het er duur uitziet (voor die tijd) en omdat het een eigen poort heeft. Maar de twee hoeken van de tegenoverliggende gebouwen zijn eraf gesneden waardoor het bestaan van straten wegvalt. De boot en dus ook de haven en zee vallen weg. het gebouw lijkt gehuld in een vreemde mist. Alles achter het gebouw is weggevallen.
De drie foto's zijn als het scherpstellen van een foto. De fotograaf/schilder verlegt de focus van de zee naar de stad naar een gebouw, zonder zijn kadrage te veranderen.
- Midden: Vilhelm Hammerhoi. The building of the Asiatic Company., 1902. (Ordrupgaard Kopenhagen)
- Rechts: Vilhelm Hammerhoi. The building of the Asiatic Company., 1902. (Statens museum Kopenhagen)
Bovenstaande schilderijen komen uit dezelfde periode van 2 jaar. Het linkse behoort tot de Nederlander JH Weissenbruch, midden en rechts behoren tot de Deen Vilhelm Hammershoi.
Bij Weissenbruch lijkt het gebouw onbelangrijk. Door het prachtige hemellicht wil hij ons vooral de haven en de zee laten zien. Het gebouw blokkeert het zicht. Het is een venster waardoor we naar buiten kijken. Misschien irriteert het gebouw zelfs.
Hammershoi schilderde twee keer een soortgelijke poort. een extra gebouw spiegelt zich hier ook aan de andere kant. De eerste keer schildert Hammershoi een boot. Hierdoor weten we dat het gebouw aan de waterkant ligt. Het is moeilijk te zeggen waar hier de focus op ligt. We kunnen het schilderij het best bestempelen als een stadszicht. Je ziet waar de Sankt Annagade uitkomt in de Strandgade. je ziet een mast van een boot. je ziet een gebouw.
Het laatste schilderij is geen stadszicht meer, maar enkel een gebouw. We zouden kunnen afleiden dat het een belangrijk gebouw is omdat het er duur uitziet (voor die tijd) en omdat het een eigen poort heeft. Maar de twee hoeken van de tegenoverliggende gebouwen zijn eraf gesneden waardoor het bestaan van straten wegvalt. De boot en dus ook de haven en zee vallen weg. het gebouw lijkt gehuld in een vreemde mist. Alles achter het gebouw is weggevallen.
De drie foto's zijn als het scherpstellen van een foto. De fotograaf/schilder verlegt de focus van de zee naar de stad naar een gebouw, zonder zijn kadrage te veranderen.
zaterdag 21 november 2015
Berichten uit Geel
Staat ook deze maand in Suiker (de beste cultuurkrant). Deze keer zijn het berichten uit Geel. En ik had pas later door dat het eigenlijk een heel droevige editie is geworden
vrijdag 6 november 2015
Berichten uit Kopenhagen 2
(Hammershøi)
Ook dit jaar is de vrouwenmode in Denemarken weer volledig zwart.
Als de zwaan met zijn hoofd onder water naar eten zoekt, zie je op zijn onderbuik een kuiltje, als een navel, dat de cloaca herbergt. Het nieuwe leven.
Een snackbar heet 'In the mood for food'. Ik vind het stom. Waarom noemen ze het niet gewoon 'Hungry'?
Een suppoost in Ordrupgaard herkent me van deze zomer. Ze vraagt of ik terug Hammershøi kom kijken. Ik lach. We praatten een tijd over zijn werk, moeder en vrouw. Hammershøi bleek een moederskindje te zijn.
Als je² hier probeert te bezatten, dan heeft de volgende dag enkel je portefeuille een kater.
Er gebeurt altijd meer aan de overkant van de straat. Meisjes glippen uit je handen.
In Ordrupgaard komt uit het been van Matisse electriciteit.
zaterdag 10 oktober 2015
Bindingsangst - multiples
De multiples van 'Bindingsangst' zijn klaar. Drie zijn gemaakt in een houten kader en één in een houten doosjes met schuifdeksel. Ze zijn te koop bij mij. Genummerd en gesigneerd. En met veel liefde.
Dit werk lag tentoon op de tentoonstelling die ik had in Mokkakapot en is opgedragen aan A.
Dit werk lag tentoon op de tentoonstelling die ik had in Mokkakapot en is opgedragen aan A.
dinsdag 1 september 2015
The Danish Girl - Hammershøi
Na mijn reis naar Scandinavië, waar ik 60 werken van Hammershøi zag, ben ik redelijk obsessief zijn werken aan het bestuderen en alles aan het lezen waar ik mijn handen op kan krijgen over deze schilder. Essay's over leegte en ruimte in schilderijen en nog veel meer.
Juist zag ik dan weer toevallig de trailer van een nog te verschijnen film. 'The Danish Girl' vertelt het verhaal van een transseksuele kunstenaar uit Kopenhagen vlak na de Eerste Wereldoorlog. In die trailer zag ik twee beelden voorbij komen die me erg aan Hammershøi deden denken. Hierboven plaatste ik de stills uit de trailer (met oranje logo onderaan) tussen werken van Hammershøi.
De voor de hand liggen vraag is dan: is dit met opzet gedaan of is het toeval? Het is natuurlijk gewoon een typisch Deens interieur en als het met opzet gedaan is zou de knipoog wellicht nog duidelijker zijn (het blijft Hollywood) maar langs de andere kant klopt de sfeer wel perfect.
vrijdag 21 augustus 2015
Wat gebeurde om 22:15
(klik op de foto om hem groter te zien)
Hitlerhaiku
Dit gedicht werd oorspronkelijk als haiku weergegeven. Hij verscheen in de bundel 'Haaikoe' die ik samen met Wouter van Peer maakte. Voor mijn tentoonstelling gaf ik hem een andere vormgeving, maar uiteindelijk besloot ik hem niet op te hangen in de tentoonstelling.
dinsdag 18 augustus 2015
Berichten uit Bromma-airport
Ik ben drie uur te vroeg op de kleinste luchthaven die ik ooit zag. Ik heb schoolrefters gezien die groter zijn dan deze luchthaven. Brussel is de enige internationale vlucht die hier vertrekt, alle andere vluchten zijn binnenlandse vluchten.
Die ene bekende schrijver van 'Vader', 'Zoon' etc. zit welgeteld 5 tafels verder op zijn laptop te werken. Ik ben zijn naam vergeten en mijn 10 minuten gratis internet zijn reeds verlopen. Een heel mooie Zweedse gaat het tafeltje naast hem zitten. Langs de andere kant van mij zit dan weer een man die op Douglas Coupland lijkt, maar het niet is. (zie foto hierboven)
Het hele mooie meisje is plots aan het wenen. Mooie wenende meisjes breken mijn hart.
Ik probeer nu bij iedereen die ik zie te bedenken op welke bekende persoon ze lijken. Een mollig donker meisje met afrokapsel zou het jongere zusje van Kimya Dawson kunnen zijn, het hele mooie meisje (gestopt met wenen, maar nu met rode ogen) lijkt hard op dat Vlaams model dat 'Sky' speelde in Steve+Sky (Delphine Bafort red.), een man lijkt sprekend op een acteur van The Fast Show, ...
Het is grappig om het moment te zien wanneer mensen doorhebben dat er een bekende schrijver zit. Je ziet de man aan de vrouw vragen 'is dattem?' 'Wie?' 'Die schrijver?' 'Waar?' 'ah ja dat is hem inderdaad'.
Tijdens de bagagecontrole word ik betast door een vrouw. Ze voelt dat ik niets verborgen heb in de rand van mijn boxershort. Ook mijn bagage moet eraan geloven. Een dame vraagt 'do you have books in there?'. Ik toon haar de boeken en mijn notitieboekje en dan mag ik doorlopen.
Voor de zesde keer overleeft mijn kinderschaartje dat eruit ziet als een krokodil de controle.
Berichten uit Stockholm
Als ik de tentoonstellingsruimte van Thielska Galleriet binnenloop en links kijk, is het eerste wat ik zie een gigantisch werk van Hammershoi. Ik krijg kippenvel. Het blijkt het enige werk van Hammershoi te zijn dat ze tonen, maar dit museum heeft, in tegenstelling tot dat in Malmö, nog wel een sterke collectie met andere werken. O.a. mooie werken van Anders Zorn en de Jugendstill achtige tekeningen van Carl Larsson.
In Rosendals Tradgard zijn minstens drie koppels huwelijksfoto's aan het nemen. In dit tuincentrum/rozenpark/boomgaard kun je kiezen waar je gaat zitten. Ik drink mijn perensap onder een perenboom.
Het Nationaal museum is aan het renoveren dus geen Hammershoi te zien. Drie Zweedse musea met Hammershoi in hun collectie en maar één schilderij te zien.
Toen ik vijf jaar geleden voor het eerst in het café in Vaxholm kwam, was het er rustig en werd je raar aangekeken omdat je en toerist was. 'How did you find this place?' vroeg de eigenares. Ik vertelde haar dat een bekende Belgische acteur me hierover getipt had. Nu zat het terras (langs drie kanten omring door water) vol met toeristen en kon je er geen Zweeds meer horen.
Misschien is dit een afscheid. Ik heb het nu wel gehad met deze stad.
In Rosendals Tradgard zijn minstens drie koppels huwelijksfoto's aan het nemen. In dit tuincentrum/rozenpark/boomgaard kun je kiezen waar je gaat zitten. Ik drink mijn perensap onder een perenboom.
Het Nationaal museum is aan het renoveren dus geen Hammershoi te zien. Drie Zweedse musea met Hammershoi in hun collectie en maar één schilderij te zien.
Toen ik vijf jaar geleden voor het eerst in het café in Vaxholm kwam, was het er rustig en werd je raar aangekeken omdat je en toerist was. 'How did you find this place?' vroeg de eigenares. Ik vertelde haar dat een bekende Belgische acteur me hierover getipt had. Nu zat het terras (langs drie kanten omring door water) vol met toeristen en kon je er geen Zweeds meer horen.
Misschien is dit een afscheid. Ik heb het nu wel gehad met deze stad.
maandag 17 augustus 2015
Berichten uit een trein tussen Malmö en Stockholm
Ik zit vijf en half uur in een trein van Malmö naar Stockholm, 700 km verder. Per zes zitten we in een hokje. Er is geen tafeltje, dus schrijven gaat moeilijk.
Ik heb twee broodjes, een mueslireep, een reep drop en wat herne. Om het uur mag ik iets eten. Verveling dient zorgvuldig gepland te worden.
Voor ik uit België vertrok had ik nog vlug een roman van Lars Gustafsson uit de boekenkast gehaald. Altijd leuk om een roman te lezen die zich afspeelt in het land waar je op reis bent. Echter speelt de roman van deze Zweedse schrijver zich helemaal in Texas af. Ik zou de roman makkelijk in twee uur kunnen uitlezen, maar ik moet het rustig aan doen, het is mijn laatste boek.
Een mollig Zweeds meisje dat bij me in de coupé zit heeft deze reis duidelijk al meer gedaan. Ze is voorzien van een hoofdkussen en hoofdtelefoon en slaapt vanaf het eerste kwartier.
In coupé 10 kan je voor 20 kronen een smerige koffie kopen.
In een veld buiten zag ik twee kraanvogels staan. Ik zou graag opzoeken hoe je 'kraanvogel' in het Zweeds schrijft, maar geen wifi hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)

































